De wereld was een werkelijkheid
Vol absolute gegevens en patronen
Van kwade daden had ik spijt
En goede daden zouden lonen

De wereld is nu wonderlijk gegroeid
Gekrompen en daarna weer opgebloeid
Vol tegenstrijdigheid, van chaotisch tot abstract
Het stellig weten naar verwondering verzakt

Mocht ik het bereiken grijze haren te krijgen
Of zelfs alle haren te verliezen
Naar welke waarde zal ik dan gaan neigen
Of welke waarheid krijg ik dan voor mijn kiezen