Als ik zondagnacht wakker wordt boven Nederland zie ik onder mij slechts één ondoordringbaar wolkendek, dat zich tot de horizon strekt. De veel te krappe Corendon-charter zet zijn landing in en worstelt zich door de metersdikke mist heen om na enige minuten onder de wolken door te duiken richting een veel te gestructureerde lappendeken. Als de wielen de grond raken neemt de turkse stewardess nog even de moeite ons te informeren dat het buiten 14 graden is. Nederland. Brrrrr.

Net twee dagen ‘thuis’. Na de eerste schokken op adequate wijze met Niels en Ewout te hebben doorstaan worden nu verwoede pogingen van mijn zijde ondernomen om te acclimatiseren, wat tot falen gedoemd blijkt.
Hoewel ik nog geen kamer in Amsterdam heb gevonden, ben ik maar vast wel de verhuisdozen aan het inpakken. Overigens zijn tips uiteraard van harte welkom op maurits@livenews.nl :D .
Volgende week werk zoeken om volgende maand nog even een paar dagen naar Wenen en Parijs te kunnen. Verder besloten in december maar een week of twee naar Jeruzalem te gaan en volgend jaar naar India en al wat daaraan grenst.

Zo, dat staat op papier. Daar kom ik niet meer onder uit.