Hoe kan die jongen nou ineens van bewoner van een eilandje waar je NAF 237,- per minuut betaald voor langzame telefoonlijn-kruip-internet naar een actieve LiveNewser (met WEBCAM!) gaan? Belachelijk. Heerlijk. Welkom terug Ewout, dat je maar een productieve problemenoplosser mag blijven. En een vermakelijk schrijver. Het was erg gezellig gister om weer eens te bellen. De post is op de post. Dat je het weet.

Oh ja, trouwens, ik ben in Oostenrijk! Samen met Lotje. Bij mijn ouders. Ongelooflijk gezellig, we hebben vanavond Lotje kunnen voorstellen aan het fenomeen Heurigen. Erg fijn om haar een stukje van mijn jeugd te tonen. Komende week word een mooie melange van melancholie en studeren. UCU achtervolgt je, en domineert je leven. Ha! Dat zou hun nieuwe slogan moeten worden. Maar even serieus, ik vind het wel erg fijn om weer te studeren, en daadwerkelijk te doen wat ik hoopte. Dus, voor mijn eigen bestwil, toch maar deze week wat boekjes doorspitten. Daarnaast naar Wenen, Baden, heuveltjeklimmen, naar het Prater, en nog zo veel meer fijne dingen! Het blijft een stukje thuis hier.

Kwam er net achter hoe heerlijk een bad voor mijn enkel is. Het doet echt wonderen! Jammer dat ik geen bad heb in Utrecht. Het gevoel doet me denken aan de rolstoeltijd, met de revalidatie in het ziekenhuis, als ik in de plee moest zitten met m’n voeten. Ze noemden het een bloeddoorstromingsstimulator (onthouden voor Galgje), maar dat geloofde ik nooit echt. Maar al was het een toiletpot, mijn enkel voelde na een sessie (*flush*) weer erg goed. Sjongejonge, daar zat ik dan, voet in de bak, met The Master naast me. Dat is onderhand zo een jaar of acht geleden. Weet je nog, dan kwam die taxi ons ophalen bij de basisschool, om vervolgens naar het ziekenhuis te gaan…Wat is dat lang geleden.

Na een drukke tijd en een gezellig feestje gisteravond begin ik duidelijke signalen door te krijgen van mijn lichaampje dat ik eens misschien een nachtje meer moet dan een uiltje knappen. Morgen horen jullie of het gelukt is. Weltrusten.