Archive for July, 2003

Het Nieuws, gepresenteerd door Noorderlier Beiaard.

Goedenavond,

Onze jongens zijn in Irak aangekomen. Ze doen daar niets. Het is er warm. Erwin Kroll, wat kunnen onze jongens verwachten de komende dagen? Erwin Kroll vertelt uitgebreid over het weer wat de jongens kunnen verwachten de komende tijd. Het wordt warm.

Pien Huismoeder over haar schrik dat haar camping niet in brand stond. Tot tranen toe zelfs. Ze wil naar huis.

De Wegpaddestoelen (je weet wel, met die kilometers erop) zullen in de komende negen jaar niet meer wit, maar ROOD worden, hou je vast.

De amateurgeologen van NL, wat doen zij? (antwoord in minutenlang verslag: niets)

Dan door naar Kaatsen. We praten met velen top-kaatsers, die vinden dat Kaatsen een olympische sport moet worden. Maar, er zijn veel problemen hierbij, zoals dat de Spanjaarden met grotere balletjes spelen, en de Belgen het beroemde spel spelen op beton! Ja, dat kom je nooit meer te boven.

Erwin Kroll, jij nog een keertje met het weer in Nederland?

Okay, dit was het nieuws.

AAAAAAAAARGGHGHHH! Wat een ramp zeg, zend dat niets uit! Zeg dan gewoon eerlijk “Jongens, er is vandaag geen drol gebeurd, dus we gaan ook niet alsof doen, begin maar vast met zappen!”

Ewout, van harte. Ik echt heel erg blij voor je. En mijn ouders ook. Ik wil zo graag langskomen! Ik denk dat je met deze stap echt op Curaçao gaat wonen. Tijd om de klok op te hangen, tijd om je boeken in een kast te zetten. Sorry dat ik zo niet blij overkom, want dat ben ik wel, heel erg zelfs. Maar mijn enkel is het me even erg moeilijk aan het maken. Na drie dagen van intensief lopen (beter bekend als enkelmisbruik) ben ik even aan het instorten. Gaat niet goed.
Vanmiddag naar een lezing van Paul Crutzen geweest, en vanavond met mijn ouders en hem uit eten geweest. Hij heeft in 1995 de Nobelprijs voor de Scheikunde gewonnen. Erg interessante man, en grappig ook nog. Er stond toevallig in de Profil (tijdschrift) net deze week een artikel over hem in, en dan zit je op de bank naar een artikel met foto’s te kijken van iemand die rechts naast je zit. Rare gewaarwording. Maar wel erg leuk.
Ewout, ik wil je echt graag laten weten hoe blij ik hiermee ben, zeg. Jij in een ander huis. En met Bas. Daar ook blij mee. Bas vind ik een erg goede jongen (behalve zijn wat onverwachte judoworpen, waarbij zijn 100nogwat kilo op mijn iele kippenborstje eindigt). Blij dat je deze stap met hem zet.
Ik ga weer liggen, het zit er niet meer in vanavond. Voel me gebroken.

Nogmaals van harte.

HA! Het begint te komen! Doorgaan doorgaan! Gaat goed nu! Begon me echt zorgen te maken dat ik het niet meer kon. I’m on a roll now.

RISKen kan online! Voor geinteresseerden (Lotje, Ewout), reageer maar…

Op 14 maart 2003 schreef ik het stuk “Gratis SMSen naar ons!”. Moet je even kijken naar de laatste zes reacties op dat stuk. WHO ARE THESE PEOPLE? Grappig. Ik heb geen idee.

Zo. Twee dagen, propvol gebeurtenissen. Misschien dat ik er wel drie stukken van ga maken. Eerst is kijken hoe groot de boel gaat worden. Beginnen bij het begin: gistermorgen. Met pa de bus gepakt (hij was vrij) naar Wenen, en echt de hele ochtend grootste deel van de middag door die prachtstad gelopen. Veel plekken gezien die ik me nog net kon herinneren, plaatsen waar verhalen bij horen, die ik maar al te goed ken, en dan sta je er ineens voor. Gek hoor. Maar zo leuk, zo gezellig. Lekker met pap op stap, dat kon lang niet. Doet me echt goed om weer eens flink wat tijd met die man door te brengen, ik leer daar altijd van. Ook nog in het Riesenrat geweest! In het Prater! Zegt jullie helemaal niets he? Het is een reuzenrad (okay, misschien wisten jullie dat wel) bij Wenen, erg groot, waar ik niet meer in ben geweest sinds ik een snotje van een jaar of zes was. Het rad leek me een stuk kleiner nu, maar toch is het een flink rad. Toen weer uiteindelijk de bus teruggepakt naar huis, mamma opzoeken, die zoals altijd een bezig bijtje is. Toen ‘s avonds uit eten geweest bij iemand. Ik denk dat ik daar een apart stuk van ga maken. Ja, dat wordt een apart stuk. Komt hier wel achteraan.

Grote stuk valt dus wel mee. Ik knip ‘em wel. Leest iemand het wel, denk je soms. Ewout, Lotje en ik. Volgens mij is dat echt alles. Maar dat zal aan mij liggen. Jongens, jullie als mijn publiek is goed zat hoor!

Oooooh wat heb ik me gisteren een breuk gelachen! Hoe begon het ook al weer….oh ja. Ik ging even reageren op het stuk van Ewout over Evita goes to Venezuela. Zag ik twee minuten later dat Ewout weer gereageerd op mij had! En ik was ook nog met Lotje aan het mailen! Dus binnen vijf minuten daarna zaten we vanuit Oostenrijk, Nederland en Curaçao met elkaar te ouwedeuren! Gezien Ewout en ik niet kunnen MSN’en of chatten, was dit de enige mogelijkheid. En wat een feestvreugde was het. Dit was dus voor het eerst sinds het vertrek van Curaçao dat we met z’n drieen even konden converseren!
Vandaar ook de nu 167 reacties op dat stuk. NIEUW RECORD!
Lotje, Ewout, het was me een waar genoegen, ik hoop dat het vaker gaat gebeuren.

Zo, wat heb ik gister gedaan? Wenen ingeweest! Echt te decadent voor woorden. Mijn vader moest voor zijn werk naar Wenen, dus de chauffeur zou hem om één uur ophalen, en om vier uur weer terugbrengen. Dus ik vroeg vriendelijk of ik dan even mee kon liften, en dan vanaf daar de stad in. Dat kon. Dus, om één uur stond de kolossale Mercedes voor, en stapten we in. Je hád het moeten zien. Één imposante man strak in kostuum, en een stuk tuig met dreads daarnaast. Samen achterin. Was erg gezellig. Aangekomen in Wenen liep mijn pa door naar zijn vergadering met het Internationale Atoomagentschap van de VN (of zoiets), en ik, ja ik pakte de metro de stad in. Voel je je dan even onbelangrijk…Maar desalwelteplus (Copyright LHjr) even heerlijk door Wenen geslenterd. Mooie kerk (Stephansdom) ingeweest, ein tasse tee gedronken op een terrasje ergens, en even alle mensen, kleuren en talen aan me voorbij laten gaan. Echt heel erg fijn even, zo alleen op stap. Bij gebrek aan beter (Lotje, waar ben je nou he?).

Zo, ik ga nu even met m’n moeder wat grote winkels in om wat inkopen te doen, waaronder wat nieuwe boxers voor ondergetekende. Maar eigenlijk gaat dat jullie niets aan!

Jongens, vanuit een zonnig Laxenburg (+-30c) groet ik u allen!

Tot snel.

Vanuit Laxemburg: Hoi Ewout! Hoe is het? Nog steeds helemaal veel te veel aan het werk? Nou, ik ben nog steeds veel te veel aan het vakantie vieren. Sinds vanmorgen 10 uur in Oostenrijk (wekker stond op 4:45 in Bloemendaal…) aanwezig, en wat is dat weer heerlijk zeg! Een stukje thuis blijft het. En het zijn hier echt Curaçaose temperaturen. Heel heet. En dat geen oceaan om in te duiken. Moet nog een oplossing voor komen. Ik ga de komende weken lekker veel schrijven, verder met die armbanden en kettingen, verslag voor Seaquarium dus, en gewoon dagjes weg. Het huis is MOOI! Echt heel erg leuk geworden. Ik heb mijn eigen vleugel hier (muuuhaaa)! Ik was wel dus een beetje moe vanwege een groot slaapgebrek van de laatste week, en heb dus de hele middag weggeronkt. Echt in een coma gezakt, en geslapen totdat mijn moeder met grote moeite mij uit dat bed wist te hijsen. Dus dat was wel lekker, kan niet wachten om vanavond weer terug naar dat zachte fijne bed terug te gaan.
Echt heel erg gezellig om weer bij de pappie en de mammie te hangen. Ik moet wel weer even wennen aan de status van “het zoontje van”. We waren vanmiddag even lunchen in het restaurant wat soort van bij het instituut hoort, en dan loop je daar als Macamba Choller met de dreads naast de boss (grappig contrast). Je ziet ze allemaal kijken, en je hoort ze denken. Ben nu geregistreerd als. Niets negatiefs daaraan hoor, maar het is grappig om het te zien gebeuren. Vorige keer begonnen sommigen u tegen me te zeggen, en hoe lekker dat ook klonk (zoals jij ook eigenlijk behoort te doen), dan moet ik ingrijpen. Maar zo ver is het nog niet gekomen. Echt grappig om sommige mensen te zien, die werken hier al sinds voor wij hier woonden in ’84-’87, en die kennen mij dus ook al sinds ik ongeveer een half turfje hoog was. Altijd weer leuk om die weer te zien.
Goed, dat was het wel weer, oh ja, m’n moe heeft dus een digitale camera, zodra ik die haar heb uitgelegd, ga ik ‘em ook mooi meejatten (sorry mamsie)om wat leuke kiekjes hier te maken, en die gooi ik dan op de website. Hopelijk iets kleinere foto’s dan die dolfijntjes…Hoe kan ik die eigenlijk kleiner krijgen?

Ewout, wir bellen schnell, werkze.