Archive for April, 2003

Ondanks onze directe liefde voor Santiago, hebben we haar na twee dagen toch achtergelaten om de grote diepte in te springen (de bus) richting zuiden. Geen idee waar we terecht zouden komen, maar da´s wel vaker met backpacken (maakt t niet minder spannend). Na een busreis van 12 uur ongeveer (777km.) komen we aan in het dorpje Pucon. Nog geen minuut uitgestapt of we worden zonder pardon opgepikt door een lieve Chileen die ons meeneemt naar zijn hostel. Ja, dat van dat het een hostel was klopte achteraf niet helemaal, want dat zat vol. In plaats daarvan bracht hij ons bij een gezinnetje vlakbij, waar we de gehele bovenverdieping tot onze beschikking kregen. Ter verduidelijking: een slaapkamertje, een badkamer, een keukentje en een woonkamer met tv’tje. En dat alles voor wel 4000 pesos per persoon (775 pesos staat ong. gelijk aan 1 euro). Bij aankomst werd een heerlijk maaltje voorgezet bestaande uit vers eigengemaakt brood, met verse eigengemaakte jam en een heerlijke kop thee. Precies waar je na een lange reis aan toe bent. Een nieuwe verslaving ontwikkeld? (het brood). Het doet heel erg denken aan een mooi Zwitsers chalet in een heerlijk wintersportgebied, zo´n hele gezellige…
Het plan van vandaag was eigelijk om te regelen dat we morgen de besneeuwde, actieve Villarica vulkaan zouden beklimmen, maar da’s helaas niet gelukt. Nu gaan we overmorgen :0)
Niet wetend wat anders in dit lieve dorpje moesten doen, hebben we maar een busje gepakt richting dat-wisten-we-niet (alleen dat we een meertje zouden zien) en nog geen uur later vonden wij onszelf op het midden van het enorme bergmeer met een waterfiets…
Het is zo heerlijk om nu bewust de verschilletjes met Curaçao te zien, dingetjes waar ik me onbewust best aan geergerd heb daar. Dingen zoals de straathonden die hier lief zijn, de auto’s die voorbij rijden zonder te toeteren, de lokalen die je vriendelijk toelachen en laten blijken dat ze blij dat we hier toeristje komen spelen en hun geld in het laatje brengen. En zoi zijn er elke keer weer meer dingen. Vandaag besefte ik me ook dat ik me eigenlijk niets kan voorstellen bij die 2 maanden die we nog op het eiland hebben als we hier weggaan. Nog iets wat we vandaag officieel hebben gemaakt: als we weer terug zijn in Nederland gaan we miljonairs worden. Dus. Nu nog even het plan iets verder uitwerken, en dan zijn we er practisch. Ongeveer…
Goed nog even een extra noot, het is pas de tweede keer dat ik hier op schrijf, dus over dat gevoelens uiten hier op site moet ik nog even aan wennen. Vandaar het vooral informatieve. Op naar ons chatelletje in Pucon, Chili. We hebben nog heel wat voorbereidingen te treffen voor overmorgen.

Veel liefs,
Liselotte

PS: Ewout, hoe is het?? nog last van Luca? RISK stelt niets meer voor zonder jou… We hebben echt een grote verliezer nodig. :0)

We zijn aangekomen, het gaat goed, en het is hier zo ongelooflijk prachtig. De reis was lang, we kwamen 24 uur na opstaan aan op \Santiago. KOUUUUUUUDDD! Er kwamen wolkjes uit onze mondjes! We wisten niet wat we meemaakten. Op Santiago een taxi gevonden, en die heeft ons naar een hostel gebracht. Best mooi hostel, met pooltafel en gratis internet. Vandaag de stad ingeweest, na eerst even een paar uur geslapen te hebben (hadden eigenlijk de hele nacht geen oog dichtgedaan). De stad is ecth heerlijk, leuke sfeer, extreem vriendelijke mensen, en mooi. Het was al minder koud vanmiddag, toen we aankwamen vanmorgen was het 5 graden…Als in vijf VIJF VIJF! Het was zo lekker om het een keer koud te hebben. We blijven denk ik nog een dag of twee hier, en pakken dan een bus of trein naar het zuiden. Ewout, ik kan niet echt uitdrukken hoe het hier is, het is zo prachtig. We hebben de hele dag gierend van plezier hier rondgelopen, in prachtige kerken gestaan, kastelen op geweest, de skyline bekeken, het is echt een hele grote stad. We zitten nu redelijk downtown Santiago.
Mijn Spaans houdt het erg goed, kan me verstaanbaar maken, en alles is goedkoop! Niet normaal. Ook al is dit een grote stad, het is hier al een keer of vijf goedkoper dan Curacao. Dus dat is genieten.

Zo, ons gratis kwartiertje zit er weer op, in ieder geval veeeel eerder dan verwacht een teken van leven van ons op Livenews. Hopelijk gaat alles goed overal, en hopelijk kunnen binnenkort weer een verhaaltje schrijven.

Grtz,

Extreem gelukkige Marius en Liselotte

Ewout 5
Liselotte 11
Marius (AKA de allerbeste, opperhoofd, 16
veldheer, Napoleon, de
Opperromper etc etc)

Mijn conclusie: HAAAAAAAAAAAAAAHAHAHHAHAHAHAHAHHAAAAAAAAAAAAAAAAA~!!!

Met vriendelijke groet,

Marius “Ik win toch altijd” Hordijk

Gistermorgen, in alle vroegte. Een Bijbel en zweet in de handen. Overspoeld door een stroom van emoties, positief en negatief. Geen idee welke de overhand had. Voor het eerst weer een kerk in. De kerk, zouden velen van mijn vrienden en familie zeggen. De Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt van Curaçao.

Het was gek, maar op zich niets anders dan Nederland. Op de temperatuur, ‘open’ muren, en geen kapstokken na. De dienst zelf riep emoties op die ik maar al te goed ken. Weinig goeds dus. Maar daarna koffie wezen drinken bij kennissen, en dat was heerlijk. Het was voor het eerst in vijf maanden zondag. En dat voelde fijn. Geen tijd meer, nog drie minuten om mail te lezen.

Over anderhalve week (25 April) naar Chili! Met mijn Liselotte. Curacao-Bonaire-Lima (Peru)-Santiago (Chili) WOOOOHOOOOO!!!! Vanmorgen tickets opgehaald. Hopelijk binnenkort meer, gaat goed hier, sorry voor telegramstijl…

Over en uit *piep*

MB

Een vrolijke MB met weinig tijd achter de computer. Wat ga ik dit Aquarium missen zeg. Mijn enkel houdt het goed de laatste tijd, ik ben daar in ieder geval erg tevreden over. Ja, dat van die auto was even stevig balen zeg, al mijn cd’s weg. Nou ja, bijna allemaal. Maar toch, als je na een bijna half jaar Curacao alleen maar je cd’s of radio kwijt ben, ben ik toch gelukkig hoor. Als dit de enige vorm van criminaliteit is die wij hier meemaken, is dat prima. Dit kan net zo goed in NL gebeuren.
Voor de rest, de plannen voor naar Chili beginnen vaste vormen aan te nemen, want ik heb er ook alle tijd voor. Beetje part time werken hier, wat heerlijk. Vandaag dus een dagje werken, morgen en overmorgen weer vrij (net drie dagen ook vrij geweest) en dan een dag werken en dan vijf dagen vrij, en dan mijn officiele laatste dag. Maar na Chili dan zijn we hier weer, en dan ben ik hier absoluut weer. Ja, dat is zeker en vast, Polleke! Ach ik zit vol onzin. Maar ook vol zin. Ik ben blij, gelukkig, ik voel me fijn op dit eiland. En toch kan ik niet wachten om door te gaan naar Chili, samen met Liselotte. He, ik vind dat Ewout te weinig van zich laat horen op deze website! Waar is de webmaster nou? Of hoe die zichzelf ook noemt? Durf je soms niet? heuh? Doe je raampje open, lafaard! Heuh! Goed, het gaat weer eens nergens over. Eigenlijk type ik dit alleen in de hoop dat er dan ook nog iets nuttigs uitvloeidtdt. Oh ja, hierbij een officiele verontschuldiging tegenover mijn vader, en ongetwijfeld Theo, voor de verkeerde toepassing van de deetjes en teetjes in mijn stukken. Ik vindtd dat het te verwijten valt aan mijn gebrek aan Neerlandsch schrijven.
Oh ja, samen met Lotje dus gedoken met de dolfijnen. Dat was het cadeau van Ewout en mij voor haar. De foto’s zijn ongelooflijk mooi, en we hebben besloten dat we best goede dolfijnentrainers zouden zijn. En wij zijn niet de enige die dat vinden….To be continued… (CLIFFHANGER!! Stay tuned, we’ll be right back after these reclamespotjes)Ja echt, daar hoort nog een verhaal bij. Maar daar heb ik nu geen tijd voor. Komt nog wel.
En trouwens, ik vind dat jullie meer moeten reageren. Een beetje met z’n allen lezen, en dan denken ‘gompie wat leuk’ en dan weer liedjes gaan downloaden zeker! Nou, nix van dat alles meer, jullie reageren maar weer eens! Zoals het hoort. Zo! (<—Boze Marius, indrukwekkend?)
Goed, ik ga even wat mailtjes replyen, nu ik toch even de tijd heb (he? nu weer wél tijd?), dus als jullie me zoeken, ik zit in mijn mailbox.