Mijn kerstgevoel komt volgend jaar wel weer, denk ik. Afgelopen dagen heb ik me helemaal kapot gewerkt. Dat wil zeggen: eerste kerstdag van 16:00 uur tot 03:00 uur, 2e kerstdag van 9:00 tot 18:30 uur. Tussendoor 3 uur geslapen. In drie uur kun je trouwens nog behoorlijk lek gestoken worden door muggen, maar dat terzijde. Gisteravond, toen ik thuiskwam, hadden we een kerstdiner op de Anasaweg. Zag er echt heel officieel uit, en tijdens het voorgerecht werden we getrakteerd op een pot vuurwerk waar je niet goed van word, op de Caracasbaaiweg, dus dat konden we wel zien. Na het voorgerecht ben ik echter maar naar bed gegaan, ik kon nauwelijks nog 1 oog openhouden. En vanmorgen om 7:00 uur stipt werd ik weer gewekt door ons aller Marius. Die thee-sessies zijn geweldig, sochtends. Voorals als je beseft dat je zo weer het bed in kunt duiken ;o) Arme Marius…

Ik heb helaas niet zo’n mooie kerstkaart als Marius, sorry. Maar desalnietemin toch vanuit de grond van mijn hart en met terugwerkende kracht: GELUKKIGE KERSTDAGEN en met vooruitwerkende kracht EEN HEEL FIJN NIEUWJAAR toegewenst aan alle trouwe lezers (zo’n 70 per dag, volgens de laatste statistieken).

Vanaf zaterdag ben ik niet meer bereikbaar op het nummer dat eerder was vermeld op de internetsite. Dan heeft Marius de telefoon terwijl hij ook nog weer eens verhuisd is. Ik probeer mijn eigen telefoon te regelen, zo snel mogelijk. Daarover binnenkort meer.

Ik heb zonet wel iets heel erg gaafs gezien. Aangezien de pontjesbrug open was, en ik toch naar Otrobanda (de overkant) moest komen om in dit internetcafe te zitten, ging ik met de Havendienst, twee bootjes die gratis heen en weer varen omdat de brug open is. Ik stond dus aan de reling te hangen te wachten tot mijn bootje zou vertrekken, kwam er zo’n groot containerschip langsvaren (in Rotterdam lachen ze me uit als ik dat groot noem, maar goed). En de zon stond al laag. En mijn bootje ging vlak achter het grote containerschip langs naar de overkant. Toen had ik dus uitzicht op de monding van de haven, met links Punda en rechts Otrobanda en recht voor me een enorm schip, en een laagstaande zon. Ik heb een paar seconden ontzettend genoten. Ik ben verliefd op dit eiland!!!

Ik wil jullie echt heel graag laten zien waar we wonen, wat we allemaal zien, etc. etc. Maar onze grote vriend Ernest (met digitale camera) is vandaag voor een weekendje (!) vertrokken naar Bonaire… Dus dat komt volgende week. Als Marius de foto’s even naar me emailt dan zet ik de foto’s die we al hebben snel online. Er zitten ook nog tussen met lang haar van mij, geloof ik.

Inmiddels beschik ik dus over een auto waar ik niet mee kan rijden (tsja, ik kan er wel mee rijden, maar wil dat niet). Afgelopen weekend werd nog eens bevestigd waarom je niet onverzekerd moet rondrijden: mijn F&B Manager is op een andere auto geknald met een onverzekerde auto. Kosten: een duizendje of 10 (NAF). Omdat de andere auto geen dure nieuwe was…

En we hebben ook een nieuwe naam voor mijn auto: vanaf nu is het een Nitte Wissan Bleurboerd. De naam is geboren onder het genot van een wijntje.

Gisteravond hadden we Chemistry on Tour hier op het eiland (Femke!!) Niet dat ik er iets van heb meegekregen, het kostte namelijk NAF 50 p.p. om binnen te komen. Ja doehoei!!

Vanavond even achter elkaar 3 of 4 happy hours bezoeken is het plan. Morgen hopelijk naar een mooi strand. Morgenavond Mambo, waarschijnlijk. Het is best leuk nog steeds… Ik heb geen zin in Januari: dan gaan namelijk een aantal ontzettend gave gasten terug naar Nederland. Errrrug jammer. Maar daar denken we nog niet aan ;o)

Ik denk nog veel aan Nederland, maar mis het niet. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat het kerstgala weer gezellig was? Ook nog een after-party gehouden? ;o)

Goed. Tijd om af te sluiten. Take care!