Sinterklaasdag- en avond is nog nooit zo vreemd voorbijgegaan aan me. Die dag is er redelijk veel gebeurd. In de ochtend liep ik flink te stressen, want de schoonmaakster had mijn kleren gewassen (jaja, connecties) alleen had ze nog niet gestreken die ochtend – en daar zat juist mijn representatieve blouse in die ik aan wou. Goed. Ze heeft het alsnog heel snel voor me gedaan, waarvoor mijn dank bij deze ;o) Dus ik had mijn kleren aangetrokken, en had (soort van) ontbeten, en kwam er toen achter dat het al 10:10 was terwijl ik om 10:30 mijn gesprek zou hebben. Als een gek naar een busje op zoek gegaan, welke gelukkig kwam aanrijden. Precies om 10:30 werd ik voor het pand van Dolfijn FM afgezet. Een prachtig pand, overigens, op Berg Althena. Toen ik binnenliep viel mijn mond open van verbazing: dat was wel ff wat anders dan Harderwijk FM ;o) (Martijn, sorry, maar dit zag er nog mooier uit!!) Ik had een gesprek met de directeur en de office manager. De directeur was alleen gigantisch druk, dus heeft er even 10 minuten bijgezeten. Met de officemanager dus daadwerkelijk gesproken. 1,5 uur. Dat was heel erg lang. Ik weet nu behoorlijk veel over Dolfijn FM, en ze weten ook het een en ander van mij uiteraard. Het zou gaan om een sales-functie, dus de verkoop van reclamespotjes, op de eilanden Curacao en Bonaire (heb nog niet gevraagd hoe vaak ik dan naar Bonaire zou moeten). Het gesprek ging goed: was echt heel erg leuk. Maar ze moeten er duidelijk nog even over nadenken, gezien het feit dat ze, als ze mij zouden aannemen, hun volledige salesafdeling op een negentienjarige jongen laten berusten. Met een stagiaire erbij. Dus, ik hoor het vanzelf. Binnen 1 of 2 weken. Ik zou het wel (salaristechnisch trouwens ook!!) echt heel gaaf vinden om daar te werken. Ik zou echt ontzettend veel geld kunnen verdienen daar.

Maar toen kwam ik thuis, en warempel: er was een pakketje bezorgd voor Marius en mij! Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en heb het opengemaakt (marius was aan het werk) en warempel: wat een enorm enorm gaaf sinterklaaskado! Een prachtige kaart, zak snoep, zak pepernoten, CD ‘Denk aan ons’ van Ties (tsja, ik dacht ook dat dat nummer ‘denk aan MIJ’ heette, maar dus niet), een cd met sinterklaas-hakke-liedjes, en twee brieven… Eentje voor Marius, eentje voor mij… Echt ontzettend ontzettend cool!! Dus ik was oppervrolijk. Totdat Marius me helemaal tot de grond toe volschold dat hij het pakketje had willen openmaken. Maar goed ;o)

In de avond gesport (jaja), en een huis bekeken (jaja!! aan het water wonen, en voor de helft van de prijs… dat wordt verhuizen!) en toen ging Marius barbeknoeien met collega’s, en Ernest en ik zijn toen onder het mom van sinterklaasavond maar eens flink (goedkoop) uit eten geweest bij Surf & Turf, aan het strand eten. Aan het eind van de avond kwamen Joyce en Didi er ook nog even bij: nieuwe afspraak voor een barbeknoei gepland. Was allemaal echt ontzettend gezellig!! En leuk.

Maar nu voel ik me niet zo goed, en ik moet over een half uur werken. Ik ben op de een of andere manier redelijk moe, waarschijnlijk van alle indrukken van gisteren. Maar het gaat nog steeds goed op dit eiland!