…en daarom ga ik nu maar snel een slaapje doen. Mensen, Nederland is een prima land en ik kom absoluut terug (wanneer en voor hoe lang weet ik zelf ook nog niet) maar nu eerst maar eens Curaçao bestormen. Met goede lood en zonder moed in de schoenen… of was dat andersom… hoe dan ook: we gaan! Yessss!!!!!!!! IK HEB ZIN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Marius, nu jij een beetje in de war bent sleep ik jou wel mee, voor de verandering! Hup, dat vliegtuig in! Doorrrrrlopen! De zon wacht! En de ontzettende spanning van wat de werkelijkheid zal worden na al onze dromen, wacht ook…. Jullie horen het vanzelf, vrienden. Onthutst, verrast, ongelooflijk blij – wat zal er uit ons volgend stukje klinken? (aaaarrgghhhh wat een cliffhanger!!)

Het is wel errug leuk als jullie ons (blijven) aanmoedigen. We lezen het in Curaçao wel… Een groet en een kus: Tot ziens!