Archive for October, 2002

…20 kilo aan spullen… Het gaat nog lastig selecteren worden! Ik heb namelijk ondertussen ook al ingetekend op twee laptops, en die kosten ook al een paar kilootjes. Voor de rest heb ik gisteren mijn kamer uitgemest (eerste gedeelte). Op zich zal ik qua kleren niet veel meenemen, heb redelijk weinig korte kleding, maar die 20 kilo gaat toch nog erg lastig worden. Boeken, cd’s, brieven, inhoud van mijn lades, kleding, ik zal zó veel thuis moeten laten! Dat zal ook wennen worden. Maar goed. Eerst moet ik nog de IB-groep, Vodafone, Rabobank en Ohra moeten bellen. Dat is dringend. En, uiteraard, de eeuwige onbereikbare: het Plaatselijk Hoofd van de Politie op Curaçao. Zullen de verblijfsvergunningen op tijd zijn?

Wist u trouwens dat stoppen met roken echt een eitje is? Met de nu volgende methode, ontwikkeld door een uitgebreid panel van stoffige wetenschappers, heeft u gegarandeerd succes en komt u 3 maanden na het stoppen erachter dat u al 3 maanden niet meer rookt! Deze methode is beproefd door een jongeman met 4 jaar rook-ervaring. Hij rookte een pakje per dag. Volg onderstaande aanwijzingen nauwkeurig op, en u zult net als deze jongeman snel van uw rookverslaving af zijn!

1. Haal uw rijbewijs (essentieel)
2. Stop met roken (het liefst direct nadat u geslaagd bent)
3. Maak uw verkering uit (te definitief? het mág later evt. weer aan)
4. Besluit uw huidige leven saai te vinden (belangrijk)
5. Vertrek naar Curaçao

Ja, écht waar! Zó simpel is het nou! U bent gèk als u het niet probeert! Gegarandeerd succes!

“Zeg, zou jij niet eens naar bed gaan?!!?” zegt een stemmetje in mijn hoofd. Al een uur lang probeer ik dat stemmetje een rotschop á la Remkes te geven, maar het blijft maar doorzeuren. Me daarbij neerleggend ben ik nog even doorgegaan, maar werkelijk, ik wordt gewoon moe van dat stemmetje. Nou goed, ik denk dat ik maar eens naar bed ga. Morgen krijg ik het errug moeilijk met opstaan waarschijnlijk weer. Eigen schuld. Oh, nu krijg ik ook nog eens waanideen van inbrekers. Snellll naar bed! Tjuus!

“kzoekwerk”
“Wat voor werk zoek je dan?”
“magnieout – magsein, prodoeksie”
“En wil je fulltime of parttime werken?”
“voeltaim? ja voeltaim ja”
“En hoe ver zou je willen reizen voor je werk?”
“raisen? vor werk raisen? nee, kzoekwerk in cHarderwaik!”
“Sorry, maar dat gaat niet lukken. Ik heb geen magazijn- of productiewerk in Harderwijk. Zou je misschien iets anders nog willen, of verder willen reizen?”
“jai hepgeenwerk vor mai?”
“Nee, niet hier op dit moment. Zou je niet wat anders willen?”
“Okeej, kweetgnoech, bdankt hè”
“Tot ziens!”

Zucht. Ik wil weg hier.

Ami ta purba na skirbi Papiamentu, pasobra ami tende e hende riba Curaçao ta gusta e kuandu abo kombersá nan idioma. Ami spera esaki ta bon Papiamentu, ma ami pensando e ta no, pasobra ami skirbi e gusta Hulandes. Ami tende Papiamentu ta un mix di Spaño, Portuguese, Hulandes, Ingles, Frances.

Ik probeer Papiaments te schrijven, omdat ik hoorde dat de mensen op Curaçao het waarderen als je hun taal spreekt. Ik hoop dat dit goed Papiaments is, maar denk van niet, omdat ik het schrijf als Nederlands. Ik heb gehoord dat Papiaments een mix is van Spaans, Portugees, Nederlands, Engels en Frans.

Met hoop in mijn hart kijk ik nu naar buiten: eindelijk een zonnestraal. Na de heerlijke storm van gisteren en zaterdag het harde werken aan het feest, is vandaag weer de normale week begonnen. Mijn op één na laatste. Terwijl ik hier uren verwerk van uitzendkrachten, dwalen mijn gedachten af naar Curaçao. Het is nu nog zo onwerkelijk, het is net alsof over twee weken een droom begint. Ik neem nog een slok koffie uit mijn tijgervel-mok. Het volgende werkbriefje aan de beurt. En kijk maar weer eens naar buiten, naar de zonnestraal… Nog eventjes wachten…

Een kletspraatje is nooit weg. U bent dan ook van harte welkom in onze chatbox. Test heeft uitgewezen: hij doet het. Theosoof heeft in de chatbox de kunst van het moppentappen verheven tot Kunst met de grote K: “komt een sniper thuis van z’n werk. vraagt z’n vrouw: hoe was het? zegt ie: ik heb je gemist.” Och mensen ik ben vandaag een beetje in de war heb zo erg gruwelijk weinig geslapen deze week… Vanacht was het 3,5 uur (bedankt weer Marius), gisternacht 4 uur met tussenpozen, eergisternacht alleen maar woelen. Dat schiet natuurlijk niet op. Ik ben momenteel bezig met het installeren van een nieuw koffiezetapparaat op mijn werk, dat geeft hoop!

* Ik weet het zeker, denk ik.
* Dit steekt er met kop en schotel bovenuit.
* Dat is er met de paplepel ingeslagen.
* Dat is niet tegen Dobermannsoren gezegd.
* Ik ben er helemaal infuus van.
* Hij kreeg een staande ovulatie.
* Dan sta je mooi voor Jan met de korte lul.
* Laten we geen oude vissen uit de sloot halen.

Klik op ‘Lees verder…’, want er zijn er nog veel meer!!
More >

Het begint onderhand een opgave te worden om nog naar mijn werk te gaan, en bovendien slaap ik snachts niet. Ernstige tekenen van zin hebben in vertrek. Ik besef volgens mij nog niet hoe het zal zijn dat ik heel veel mensen heel lang niet zal zien, maar dat laat ik lekker over me heen komen. Aan de andere kant merk ik wel bij sommige dingen dat het afscheid nemen een proces van afsluiten is. Eng, eigenlijk. Of toch niet? Ik ben er wél achter dat het voor mij niet een ‘normaal’ afscheid zal worden maar redelijk richting gevoel van ‘definitief’. En soms is dat juist wel heel lekker.